Fotoğraf Çekmek İçin İşler Aksıyor

 Kurumlar Şov Yeri Değildi Artık gerçekten yeter.

Son zamanlarda sosyal medyada paylaşılan bazı görüntülere bakınca insanın sabrı zorlanıyor. Bir bakıyorsunuz biri başkanlık yarışında, biri müdürlük peşinde, bir diğeri siyasi bir hesap içinde… Ama işin acı tarafı şu: Bu gösterilerin bedelini vatandaş ve kurum çalışanları ödüyor.

Kurumlara ziyaretler yapılıyor. Normalde ziyaret elbette olur, hal hatır sorulur, sohbet edilir. Kimsenin buna bir itirazı yok. Ama mesele ziyaret değil, ziyaretin şova dönüşmesi. Kurum çalışanları işlerini bırakıp sırf birileriyle fotoğraf çekilmek için zaman harcamak zorunda kalıyor. Vatandaş işini görmek için beklerken, memur da amir de kameraya gülümsemek zorunda kalıyor. Peki o sırada yapılması gereken işler ne oluyor?

Günün sekiz saatine bir bakalım: Bir kısmı sigara molası, bir kısmı yemek, bir kısmı çay derken; üstüne bir de fotoğraf ve ziyaret programları eklenince geriye gerçekten çalışmaya ne kalıyor? Bir de işin gösteriş tarafı var. Kimi helva dağıtıyor, kimi pasta kesiyor. Kimisi kahvaltılar veriyor, hediyeler dağıtıyor. İnsan ister istemez soruyor: Bu kadar masrafın kaynağı nedir? Bu koltuklar ne zamandan beri babadan oğula kalan bir miras gibi görülmeye başladı?

Elbette bazıları “Sana ne?” diyebilir. Ama mesele tam da bu zaten. “Bana ne” dene dene memleket bu hale gelmedi mi? Kimse kimseyle oturup çay içmesin, sohbet etmesin demiyoruz. İnsanlar elbette bir araya gelsin. Ama iş zamanı iş içindir. Devlet dairesi fotoğraf stüdyosu değildir. Artık biraz kendimize gelmemiz gerekiyor. Makamlar gösteriş için değil, hizmet içindir. İnsanlar işine gücüne bakabilsin. Vatandaş beklemesin, memur görevini yapsın. Gerçek hizmetin fotoğrafa ihtiyacı yoktur