İki Mezar, İki Güvercin ve Susturulan Hakikat
Almanya’nın Wießmar kasabasında yan yana bakan iki mezar, yıllar sonra sosyal medyada yükselen nefret diline sessiz ama güçlü bir cevap veriyor.
İki Mezar, İki Güvercin ve Susturulan Hakikat.!
Beni tanımayanlar kolayca etiket yapıştırıyor.
“Faşist” diyen oldu.
“Ermeni düşmanı” diyen oldu.
Sebep mi?
23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı kutladım diye.
ATGB – Avrupa Türk Gazeteciler Birliği üyesi olduğum için.
Bir sosyal medya grubunda yaşanan yazılı tartışmada, 24 Nisan “soykırım günü” adı altında afişler paylaşıldı.
Tartışma büyüdü.
Saatlerce sürdü.
66 kişilik grupta sadece bir kişi yazılanları baştan sona okudu.
“Atatürkçüyüm” diyenlerin çoğu ise sessizdi.
Beni “faşist” diye yaftalayan zata tek bir cümle kurmadılar.
Türkler böyledir.
Sabırlıdır.
Sessizliği bazen yanlış anlaşılır.
Ama ben suskunluğumu insanlıktan yana bozmam.
Çünkü benim hayatımda bir gerçek var ki, sloganla inkâr edilemez:
Ben Ermeni kökenli bir dostumun mezar taşını tasarladım.
Yıl 1990’lar…
35 yaşındaydım.
Mermer ve granit satıyordum.
Dostum Ermeni kökenliydi.
Nişanlısı Türk ve Müslümandı.
İkisi de akademisyendi.
Türk Dili, Tarihi ve Edebiyatı mezunuydular.
Genç kadın, nişan yüzüğünü almak için yola çıktı.
Düğün hazırlıkları yapılırken…
Bir trafik kazasında ikisi birlikte hayattan koptu.
Almanya’nın Wießmar kasabasında defnedildiler.
Mezar taşı tasarımını ben yaptım.
İki ayrı mezar…
Ama birbirine bakan iki mezar.
Üzerinde:
İki güvercin
İki gül
Çünkü bazı aşklar yan yana yatamaz…
Ama yüzünü hep birbirine döner.
Cenaze törenine katıldım.
İnsan seli vardı.
Dostum Ortodoks ayiniyle uğurlandı.
Müslüman kızın cenazesine ise ailesi gelmedi.
Ama toprak ayırmadı.
Toprak kabul etti.
Şimdi soruyorum:
Bu mezar taşını tasarlayan biri mi faşisttir?
Bu acının önünde başını eğen biri mi düşmandır?
Biz Ermenilerle komşuyuz.
Düşman değiliz.
Osmanlı’nın son döneminde yaşanan acılar inkâr edilemez.
Ama herkes bilir ki, Ermeniler de Türkler de
emperyal güçlerin, özellikle Çarlık Rusyası’nın oyunlarına sürüklendi.
Bunu söylemek düşmanlık değil, tarihsel akıldır.
Nefret bağırır.
İnsanlık susar.
Ama mezarlar yalan söylemez.
Wießmar’da iki mezar hâlâ birbirine bakıyor.
Ve bize şunu söylüyor:
> “Biz birbirimizi öldürmedik.
Biz birbirimizi sevdik.”
Benim durduğum yer burasıdır.
Ne inkâr…
Ne hakaret…
Ne de nefret.
Sadece hakikat, insanlık ve komşuluk.
---
Dipl. Kfm.
frei Journalist
Necati Aydın
**Not: Almanya Gießen ṣehirde yaṣarken 7 yıl mermer & granit inṣaat malzemesi ve Mezartaṣı atölyemde üretirir satardim. heykeltraṣlarım. Bildhauer und Steinmetz Alman ve italyandı. Onlar taṣı iṣlerdi yapardı. 2 mezar taṣı tasarımı tamamen bana ait. 29 yaṣimda kanserden vefat eden Alman ve..... ṣahsen tanıɗığm. Bizim kuṣaktan rahmetli. ailece tanıṣırdık.
